En daar stond ik. Alleen.
Met drie kinderen, een gebroken hart en een leven dat niet meer paste bij de toekomst die ik voor me zag.”
Dit moment veranderde alles. Maar eigenlijk begon mijn reis met verlies al veel eerder…
“Rouw verandert je.
Het breekt je open, schud je door elkaar en dwingt je om jezelf opnieuw te vinden.
Maar je hoeft dat niet alleen te doen.”
Mijn verhaal: Een leven vol verlies
Verlies kwam vroeg in mijn leven
Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik drie was en zo leerde ik al vroeg dat alles wat je kent en vertrouwd is ineens weg kan vallen.
Op mijn veertiende overleed mijn stiefvader plotseling door een auto-ongeluk. Dit verlies sloeg diepe wonden in ons gezin en liet me voor het eerst ervaren hoe rouw niet alleen pijn doet, maar ook de hele dynamiek in een familie kan veranderen.
Van huis weg, opnieuw beginnen
Thuis werd de situatie steeds lastiger. Op mijn zeventiende besloot ik op mezelf te gaan wonen. Mijn zus worstelde met een drugsverslaving.
Opnieuw een wereld die kantelde
Op mijn negentiende werd ik moeder. Een prachtige, maar ook overweldigende omslag. Mijn tweede zwangerschap eindigde in een miskraam—een onzichtbaar verlies dat ik tot in mijn diepste wezen voelde.
De relatie met mijn moeder was al langere tijd moeizaam en uiteindelijk hebben wij besloten om afstand te nemen.
Een eenzame beslissing
De relatie met de vader van mijn kinderen hield geen stand. Toen onze jongste drie maanden oud was, besloten we uit elkaar te gaan. Het voelde als falen. Als moeder, als mens. Maar ik wist: dit was nodig.
Toen kwam Harm
Altijd al ergens in mijn leven, maar nu écht.
Mijn rots, mijn thuis.
Tot de diagnose kwam: longkanker.
We wisten vanaf dag één dat hij niet beter zou worden.
Steeds leek er even hoop. En steeds werd die onder onze voeten vandaan geslagen.
Harm was twee jaar ziek. Op 14 november 2022 koos hij voor euthanasie.
Ik werd niet alleen weduwe. Ik was ook moeder, die overeind moest blijven terwijl haar wereld instortte.
Van overleven naar helpen
Ik had twee keuzes:
Ten onder gaan aan mijn verdriet.
Of mijn rouw gebruiken als kracht.
Ik koos voor het laatste.
Rouw is eenzaam. Niet omdat je alleen bént, maar omdat het voelt alsof niemand écht begrijpt wat je doormaakt.
De wereld draait door. Terwijl jij vastzit in een tijdlijn die niet meer klopt.
Mensen willen dat het beter met je gaat. Maar hoe fix je iets wat niet te fixen is?
Ik weet hoe dat voelt.
Daarom werd ik rouwcoach. Ik ben opgeleid tot rouwexpert en rouwcoach door o.a. dr.prof. Manu Keirse.
Niet alleen om mijn eigen ervaringen een betekenis te geven, maar vooral om andere te helpen die worstelen met het verlies.
Want als íemand weet hoe het voelt om niet meer te weten hoe je verder moet, dan ben ik het.
Rouw is geen fase die je afsluit.
Het is liefde die een andere vorm moet krijgen.
Ik help je om te leren leven mét je verdriet, zonder erin vast te blijven zitten.
Ik help je om ademruimte te vinden, zonder schuldgevoel.
Ik help je om te ontdekken hoe je weer kunt voelen, zonder bang te zijn om te verdrinken.
Je hoeft dit niet alleen te doen.
Zo hé hé, dat is eruit! Doet toch altijd weer iets als je zo je verhaal uitspuugt. Toegegeven, het is nog de korte variant, maar voor nu de juiste variant.
Wel wil ik het volgende nog met jullie delen, want wanneer je me echt goed zou kennen zou je de volgende dingen ook weten:
- Ik lijk super georganiseerd, maar in mijn hart ben ik een vreselijke chaoot. Ik heb alleen mijn manieren gevonden hoe ik hiermee moet omgaan, zodat ik toch de controle houd over situaties.
- Want dat is gelijk nog zoiets. Ik vind het een vreselijk gevoel als ik ergens de controle niet over heb.
- Doordat ik zo’n chaoot ben vergeet ik standaard 1 à 2 x in de maand mijn sleutels en moet ik dus bij de buren aanbellen om mijn huis nog in te kunnen. Sorry buurtjes dat we zo vaak aan de deur staan!
- Ik de dingen die ik zelf heb gedaan snel niet goed genoeg vind. Iets met perfectionisme en een hoge lat voor mijzelf.
- Wij elke vakantie met zijn 4en in de woonkamer een logeerfeestje houden.
- Ik in restaurants nooit kan kiezen wat ik wil eten. Alles lijkt me lekker en het liefst doe ik dus ook aan shared dining! Beste concept ooit, als je het mij vraagt dan tenminste.
Ik heb ook een podcast opgenomen met mijn verhaal, dus wil je liever mijn verhaal beluisteren?
En nu jij!
Nu ben ik benieuwd naar jou. Wat is jouw verhaal en wat triggerde je om mijn verhaal tot hier te lezen? Waar herken je jezelf in?
Deel het in het formulier hieronder. Ik reageer op werkdagen binnen 24 uur.